29 Kasım 2013 Cuma

34 - KAYIP ROMANLAR - VEDAT TÜRKALİ

VEDAT TÜRKALİ
BASKI:   Ekim 2004
          1. BASKI
YAYINEVİ:  Everest Yayınları
          631 Sayfa

VEDAT TÜRKALİ
Kitap seksenine merdiveni dayamış, uzun süre siyasi görüşü nedeni ile Türkiye'de yasaklı olup, değişen kanunlarla geri dönebilen eski TKP'li bir anestezi uzmanı doktorun geçmişle hesaplaşmasını ve günümüz Türkiyesinin koşullarını anlatıyor. 
Paranoya, evet. İyiler, güzeller, doğrular, kötüye, çirkine, yanlışa böylesine karman çorman bulandı mı bize paranoya kalıyor! Tarihin paranoyası! Sizinki yalınkat, tek yönlü paranoyaydı; bizimki dallı budaklı!
Bir ara karakola ifade için çağrıldığında da bu durumunu yukarıdaki alıntıda olduğu gibi güzel bir şekilde ifade ediyor da. 
İlk geldiği günlerde tanışıp bir süre sonra da aşık olduğu Esme ile; ertelediği, üzerinden düşünmek istemediği, kaçtığı ne kadar duygusu varsa hepsinin belleğine akın etmesi yüzünden yaşadığı duygusal çıkmazlarını yalın, dolambaçsız, ifadelerini süslemeden işlemiş. Esmeden pek bahsetmese de kitapta doktorla hemen hemen aynı ağırlıkta varlığı hissediliyor. 
Kitabı okurken sanki biraz da bu hesaplaşmayı kendi içinde yaşıyormuş gibi geldi bana ( kendisi de eski bir TKP li ). Eski politik çizgisini kaybeden TKP ile boşluğa düşen, savrulan ve heba olan hayatların acısını yaşayanın sadece doktor olmadığını, kendisinin de benzer şeyleri yaşadığını yada duyumsadığını hissettirecek kadar güzel ifade etmişti.
Daha önce Vedat TÜRKALİ okumamıştım, ama hep okuyacağım diyip yıllardır ertelediğim bir yazardı. Bu kitaptan sonra kesin bir iki kitabını daha alıp okurum. Kitabı okurken hiç acaba burada ne demek istedi diyip niyet okuyuculuğu ile devam etmedim. İfadeleri yalın ve netti. Herkesin rahatlıkla okuyup anlayabileceği bir dili vardı. Politik tartışmaları çoktu çünkü anlattığı kişi ömrünü politika içinde geçirmiş birisi ve pek de ağır olmayan bir dille bu tartışmalarını yazabilmiş.


Tarayıp süslüyoruz diye saçını başını yolmuşlardı İstanbul'un!     Sayfa 37

Yamalı bohça imparatorluktan ulus devlet çıkaracağım dedin mi,böylr olurdu.     Sayfa 44

Yaşadığın her yeni olayın anahtarı kendi boynunda!     Sayfa 141

Ütopist sizlersiniz Dr. KOTAR. Dinler, öteki dünyadaki cenneti muştuluyor insanlara, siz devrimden sonrasını! Yüz yıl sonrası da, ölümden sonrası gibi, öteki dünya. Ben yokum o gün.     Sayfa 326

Acıyı göze almayacak yüreksiz, mutluluktan pay alamaz.     Sayfa 328

Düş kırıklığı varsa, asıl suç düşleyenindir!     Sayfa 357

Doğru-yanlış; kimselere bırakmadan, kafanı kendin kullanıyorsun da ondan! Asıl aptallık başkalarının aptallığını yüklenmektir!     Sayfa 359

Koynunda ne güzellikleri taşıdığının ayrımında olmayan bu duygusuz, kör doğada gördüklerinin coşkusuyla yaşamak ayrıcalıktı!     Sayfa 503

Yetişmiş en iyi gençlerini düşman gören toplumda yaşamak ne ağır işti!     Sayfa 604

Sevmek de güçtü, yakalayıp anlayabilmek de!     Sayfa 609

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder